Biz kimiz? sorusuna verilebilecek klasik veya  fiyakalı bir cevabımız yok.

Dahası bunu anlamsız buluyoruz.

Sonuçta kahve makineleri ve ürünleri satan ticari bir kuruluşuz ve bu işi para kazanmak için yapıyoruz.

Ama üretmeyi ve istihdam yaratmayı seviyoruz.

Dürüst olmayı seviyoruz.

İğne ile kuyu kazmayı seviyoruz.

Bu kadar kırılgan bir ekonomide girişimci olma fikrinin deliliğini seviyoruz.

Çalışanlarına ve rakiplerine karşı acımasız olmadan da karlı bir işletme modeli yaratılabileceğine inanıyoruz. Bunu başardığımız için kendimizi seviyoruz. 

Büyümeyi seviyoruz.

Büyürken bizle etkileşim içinde olan tedarikçilerimizi büyütmeyi seviyoruz.

Farklı yerler görmeyi ve farklı insanlarla tanışmayı seviyoruz.

Herhangi bir pozisyonda işe yeni giren bir personeli "biz bir aileyiz" klişesiyle karşılamaktan nefret ediyoruz. Doğru, biz birbirini seven bir aileyiz ama bu aileye girmenin bir bedeli olduğunu düşünüyoruz. Yani biz çalışkan insan seviyoruz.     

Komik gelebilir ama vergi vermeyi seviyoruz .

Matematik zekadan çok entellektüel zekayı seviyoruz.

"İpsa scientia potestas est" mottosuna yani bilginin gücüne inanıyoruz.

Hobi sahibi insanlara ayrı bir saygı duyuyoruz.

"Bahçıvan Olma Sanatı" ya da "A'dan Z'ye Briç" gibi kitaplara her daim meftun oluyoruz.  

İlgi alanlarımızı çeşitlendirmeyi, ruhumuzu zenginleştirmeyi seviyoruz.

Bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olan insanlardan hoşlanmıyoruz ve yanımızda barındırmıyoruz.

İlginç fikirlere açık olmayı seviyoruz. (Şu planette bir düğmesine basıp salep içebileceğiniz tek vending makinesinin sadece Türkiye'de olmasını bu cin fikirlere olan merakımıza borçlusunuz)

Saha çalışmasını seviyoruz.

Bu yüzden sık sık ülkeyi bir ucundan bir ucuna gezip ve ticari/insani refleksler biriktiriyoruz.

Çetin Altan'ın tenis oynayan köylüler ütopyasının hemen ardından bizim "çapa molasında cappuccino içip tarım politikalarını tartışan mevsimlik işçiler" ütopyamız geliyor.

Gülmeyin, çünkü buna ciddi bir biçimde inanıyoruz ve alt yapısını hazırlıyoruz.

"Biz adam olmayız" diyerek konuşmaya başlayanların yanında bir dakika bile durmuyoruz.

Aksine bu ülkenin çok güzel adam olacağına inanıyoruz.

Yeter ki kuşku duyalım, statükodan rahatsız olup ayağa kalkalım.

Ve son bir motto: Kuşku duyan bir beyin bilgeliğin yarısıdır